سلطنت گل

 

ز هر بهار بود اين بهار زيبا تر
هوا معطر وآكنده گشته ا ز انبر

بهار ديده ي ما سبز ودل سراسر سبز
زخاك پاي تو يارا جهان شود پر بر

چمن چو فرش نگارين فكنده بر اين خاك
سمن چو نقش حرير كشيد بر سرسر

نواي ناله قمري زبوستان آيد
سحر درخشش شبنم چو دا نه ي گوهر

دوباره ديده ي نرگس ز مي خمار آيد
نشسته بر كف لاله چه لاله گون ساغر

سمن به سوسن وسنبل چو همنشين گردد
زقصه هاي تو گويد بهار لعبت گر

بهار پر بر ما طعنه بر بهاران زد
هميشه ماند واندر خزان و در آذر

زمين ز خرمي وصل دل سخن دارد
زمان حكايت دي را كنون كند آخر

عروس زينت باغ بهاره مي خندد
چو غنچه هاي شكفته به ديده ي باور

دوباره مملكت دل شود پر از شادي
دوباره سلطنت گل زند سرا بر در

به دست شاخه ي مجنون ورق بياويزند
بروي هر ورق گل سخاوت داور

زآبشار محبت ترانه مي بارد
زچشمه سار محبت همي چكد گوهر

ز جويبار پر از اشك وانبر وكافور
دوباره بوي بهاران  مرا شود همبر

ز هر بهار بود اين بهار زيباتر
هميشه باقي وسر در ترانه ي دلبر

بكاخ سروصنوبر صفا همي بارد
عروس حجله ي نور زمردين پيكر

نسيم بوي بهاران ز سر ربايد هوش
مرا نماند هواسي دراين دم اذفر

به قطره قطره ي شبنم چكيده از لاله
به جرعه جرعه بنوشم چو چشمه ي كوثر

بهشت موعد دلدار ما همين باغ است
زلاله آب چكيد ز قامت مر مر

تمام دشت و سراسر مساحت بستان
دميد غنچه ي شهلا چو ديده ي اختر

عجب سخاوت ولطف وكرامتي دارد
كشيد سرمه به مژگان ديده عبهر

اگر كه ديد گذاري به خامه ي استاد
بهار كشور دل مي شود طرايف گر

بهار لاله وگل را اميد زيبايي
اميد بخت بلند وهواي روشن تر

بجز صفاي وجود و بجز طراوت دل
چو طرفه اي به فداي بوستان پرور*

 

 

ممسني ده چير پراشكفت بهمن ماه

 

هادی فرهادی 73